Standardy ochrony dzieci w duszpasterstwie parafialnym
Spis treści
Preambuła
Wstęp
Specyfika środowiska parafialnego
Objaśnienie terminów
Standard 1
Stworzenie i zachowanie bezpiecznego środowiska w parafii
Standard 2
Weryfikacja, delegowanie i edukacja duchownych, osób konsekrowanych i świeckich pracujących z dziećmi i z osobami bezbronnymi w parafii
1. Obowiązki proboszcza
2. Obowiązki duszpasterzy dzieci
Standard 3
Sposób reagowania na oskarżenia lub niewłaściwe zachowania
Standard 4
Zapewnienie opieki i wsparcia osobom, które zgłaszają krzywdę
Standard 5
Sposób postępowania z oskarżonymi o wykorzystanie seksualne i przemoc
Standard 6
Zasady chroniące w obszarze parafialnym
1. Zasady chroniące dotyczące dzieci
1.1. Zasady chroniące w kontakcie bezpośrednim
2. Zasady chroniące dotyczące wszystkich, również dorosłych
Standard 7
Edukacja dzieci i osób bezbronnych w ochronie swoich granic
Standard 8
Szkolenie i stałe wsparcie dla osób zajmujących się profilaktyką
Standard 9
Zapewnienie jakości i ciągłości działań w zakresie prewencji
Załączniki
· Załącznik 1 – Oświadczenie dotyczące niekaralności za przestępstwa na szkodę dzieci
· Załącznik 2 - Oświadczenie o zapoznaniu się z polityką ochrony dzieci i zobowiązaniu do jej - przestrzegania
· Załącznik 3 - Zasady sporządzania notatki dotyczącej zdarzenia
· Załącznik 4 - Oświadczenie o zachowaniu poufności informacji powziętych w procesie postępowania w sprawie krzywdzenia dziecka oraz przetwarzanych danych osobowych
·
Załącznik
5 - Zasady bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi
Wstęp
W oparciu o inicjatywy i dyskusje międzynarodowe, raporty z badań na temat sytuacji dzieci w Polsce oraz coraz wyraźniejsze zaniepokojenie opinii publicznej postulat opracowania ogólnopolskiej strategii ochrony dzieci przed przemocą w naszym kraju docierał do świadomości społecznej w latach 2016-2018 w kierunku opracowania i wdrożenia „Narodowej strategii walki z przemocą wobec dzieci”. We wnioskach różnych środowisk podkreślano, że potrzebne są działania oparte na wiedzy, empatii, dobrej diagnozie i skoordynowanym zarządzaniu. Uznawano, że obok zagrożeń, na jakie narażone są dzieci i przed którymi należy je chronić, należy skoncentrować uwagę na szukaniu takich form wspierania i ochrony dzieci oraz reagowania na przemoc, które nie tylko będą zabezpieczały je przed dalszą przemocą, lecz także stworzą warunki do świadomego ich udziału w budowaniu bezpiecznych środowisk, czyli wyrzeczenia się wszelkiej przemocy wobec słabszych. Strategia, jaka wyłaniała się z dyskusji, zmierzała do usystematyzowania działań na rzecz dzieci, rozproszonych w licznych aktach prawnych, w spójny program działań realizowanych wszędzie tam, gdzie przebywają dzieci, gdzie się uczą, doskonalą swoje umiejętności artystyczne i sportowe, gdzie otrzymują pomoc w rozwoju duchowym i religijnym.
Aby ta strategia mogła się stać obowiązującym prawem w społeczeństwie, którego wrażliwość została stępiona podziałami uniemożliwiającymi wspólne i spójne działania, potrzeba było szoku spowodowanego śmiercią Kamilka z Częstochowy. Jego gehenna działa się pośród niezdolności otoczenia do rozpoznania krzywdzenia i do adekwatnego reagowania na nie. To jego śmierć przyspieszyła niemal jednomyślne przyjęcie jeszcze przed październikowymi wyborami do Sejmu rozwiązań zawartych w tzw. Ustawie Kamilka. Ta ustawa zrodzona z odruchu solidarności ponad wszystkimi podziałami została bezzwłocznie przyjęta przez Kościół. Odpowiedź pasterzy, osób duchownych i kompetentnych świeckich od wielu lat zaangażowanych w ochronę dzieci oraz osób bezbronnych przed przemocą sprawiła, że Kościół jako jedna z pierwszych instytucji postanowił przyjąć i wdrożyć w swoich placówkach standardy ochrony dzieci przed przemocą. To zaangażowanie nie jest przypadkowe. Przez nie Kościół realizuje misję powierzoną mu przez Pana, aby nie zginęło żadne z tych najmniejszych. W oparciu to tę ewangeliczną misję uznaje, że dobro dziecka jest najważniejsze. Ludzie Kościoła przyjmują nie tylko ustawową, lecz przede wszystkim moralną odpowiedzialność za ochronę i promowanie dobra wszystkich dzieci oraz zobowiązują się dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić bezpieczne i przyjazne środowisko, w którym dzieci są szanowane i doceniane. Niedopuszczalne jest bowiem stosowanie przez kogokolwiek wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie. Wszy
